به سایت تخصصی امیرالمومنین امام علی علیه السلام - ابوتراب - خوش آمدید. امیدواریم بتوانیم تحت توجهات آن حضرت در خدمت دوستان ایشان باشیم ... به ذرّه گر نظر لطف بوتراب کند ... به آسمان رود و کار آفتاب کند
. . .
   

 

 

 

شرح لقب

 

 

• بهشت نعمتی برای پرهیزکاران

موضوع: صفات شیعیان

کلمات کليدي: فضائل، آخرت، بهشت

 

محمد بن حنفيّه گفت: هنگامى كه امير المؤمنين عليه السّلام بعد از جنگ جمل به بصره آمد، احنف پسر قيس، آن حضرت را دعوت كرد و غذايى آماده نمود و آن جناب و يارانش را [به خانه‏اش‏] دعوت كرد.

حضرت تشريف آورد و فرمود: اى احنف، به ياران من بگو كه داخل شوند. جماعتى خاشع و فروتن كه [از شدّت عبادت لاغر شده و] مانند مشك هاى خشكيده بودند وارد شدند.

احنف پسر قيس عرضه داشت: يا امير المؤمنين، اين چه حال و وضعى است كه بر اينها وارد شده؟ آيا از كم غذايى است؟ يا از ترس جنگ است؟ حضرت فرمود: نه اى احنف، همانا خداى سبحان، گروهى را كه در اين دنيا او را عبادت مى‏ كنند دوست دارد، [زيرا عبادت آنها شبيه است به‏] عبادت كسانى كه علم و آگاهى به نزديك بودن قيامت به آنان هجوم آورده، قبل از آن كه آن را مشاهده نمايند، لذا خودشان را به جهد و كوشش واداشته‏اند.

 [آنان آن گونه بودند كه‏] وقتى صبح روز عرضه شدن اعمال را به پيشگاه خداى سبحان به ياد مى‏ آوردند، گمان مى‏كردند كه شعله بزرگى از آتش جهنّم بيرون مى‏آيد و همه خلايق را در پيشگاه پروردگارشان جمع مى‏كند.

[همچنين وقتى‏] تصور مى‏ كردند هنگام بيرون آمدن نامه اعمالشان در برابر همه مردم، زشتي هاى گناهانشان آشكار مى‏شود، نزديك بود جان هايشان [از ترس‏] ذوب شود و يا قلب هايشان با بال هاى ترس به پرواز درآيد.

وقتى خود را در پيشگاه خداوند تنها احساس مى ‏كردند، همچون ديگ جوشانى به جوش و خروش درآمده و عقل از آنان رخت برمى ‏بست. آنها مانند كسى كه در ظلمت تاريكي ها حيران و سرگردان است، ناله و فرياد مى‏زدند، و از ترس آنچه كه نفسهايشان را بر آن آگاه كرده بودند، درد و رنج مى‏كشيدند. پس [دنيا را] با اجسامى خشكيده، قلب هايى اندوهگين، چهره‏هايى دگرگون، لب هايى خشكيده و شكم هايى تهى سپرى نمودند.

تو آنها را [همچون‏] مستانى مى ‏بينى كه از ترس [خدا] شبها نمى‏خوابند، و در برابر خداوند آن چنان خاشع و فروتنند كه گويى همچون مشك هايى پوسيده‏اند و اعمال پنهان و آشكارشان را براى خدا خالص كردند. قلب هايشان از ترس خدا به ايمنى دست نيافت، بلكه همانند نگهبانان قبّه و بارگاه خواجگان [پيوسته مراقب و هراسان‏] بودند.

اگر آنها را در شب، هنگامى كه چشمها به خواب رفته و صداها آرام گشته و جنب و جوش پرندگان در لانه‏هايشان ساكن گشته، بنگرى [خواهى ديد] كه ترس از روز قيامت و وعده عذاب الهى، خواب را از چشمانشان ربوده است، همان گونه كه خداى سبحان [در قرآن‏] فرموده:

«آيا اهل شهرها ايمن شدند از اين كه شب هنگام كه در خوابند، عذاب ما آنها را فرا گيرد» (اعراف- 97)

 پس هراسان بيدار مى‏شوند و در حالى كه با صداى بلند گريه مى‏كنند، نماز به پا مى‏دارند. گاهى گريه مى‏كنند و گاهى تسبيح خدا را مى‏گويند. در محراب عبادتشان گريه مى‏كنند و ناله و فرياد بر مى‏آورند و شب هاى تاريك و خاموش، صف زده [در پيشگاه خداوند] مى‏گريند.

پس اى احنف، اگر آنها را در شب هنگامى كه به عبادت ايستاده‏اند بنگرى [مى‏ بينى‏] كه پشتشان خم گشته، و قسمتهايى از قرآن را در نمازهايشان تلاوت مى‏كنند و صداى گريه و ناله و فريادشان بلند گرديده است. وقتى نفس مى‏كشند، گمان مى‏كنى كه آتش، حلقومشان را گرفته و وقتى صدايشان را به گريه بلند مى‏كنند، مى‏پندارى كه زنجيرها به شدّت بر گردنهايشان بسته شده است.

اما اگر آنها را در روز ببينى، جماعتى را مى‏بينى كه به آرامى بر روى زمين راه مى‏ روند و با مردم به نيكويى سخن مى‏گويند، «و وقتى جاهلان با آنان خطاب و عتاب مى‏كنند، با نرمى و مدارا به آنها جواب مى‏دهند»، «و چون به كارهاى لغو و بيهوده برخورد مى‏كنند، با كرامت و بزرگوارى از آن مى‏گذرند».

قدم هايشان را از [مواضع‏] تهمت باز داشته‏اند، زبان هايشان را از اين كه در مورد آبروى مردم سخنى بگويد، لال كرده‏اند، و گوش هايشان را از شنيدن سخنان بيهوده ديگران كر كرده‏اند، چشم هايشان را با چشم‏پوشى از گناهان سرمه كشيده‏اند (زينت داده‏اند) و سراى سلامتى (بهشت) را قصد نموده‏اند، همان سرايى كه هر كس وارد آن شود، از شكها و اندوهها ايمنى مى‏يابد.

پس اى احنف، شايد توجه به دنيا، تو را بازداشته از اين كه به سرايى توجه كنى كه خداوند سبحان، آن را از لؤلؤ سفيد آفريده و در آن، رودها را جارى كرده، از حوريان جوان، سرشارش ساخته و سپس دوستان و اهل طاعتش را در آن مأوا داده است.

اى احنف، اگر آنها را ببينى در حالى كه بر نعمتهاى فراوان پروردگارشان وارد شده‏اند، [در مى‏يابى‏] وقتى كه آهنگ حركت مى‏نمايند و شترانى كه سوار ندارند، يدك مى ‏شوند، قافله‏شان آهنگى را ترنّم نمايد كه هيچ گوشى صدايى به اين زيبايى نشنيده است و ابرى بر ايشان سايه افكنده كه مشك و زعفران بر آنها مى‏بارد. اسبانشان در بين درختان اين باغها شيهه مى‏كشند، شترانشان بين توده‏هاى زعفران، براى آنها راه باز مى‏كنند و در زير پاهايشان درّ و مرجان مى‏غلطد. [در اين هنگام‏] كارگزاران بهشت با دسته‏هاى بزرگ گلهاى خوشبو، به استقبال آنها مى‏آيند و نسيم ملايمى از جانب عرش بر آنها مى‏وزد كه گلهاى ياسمن و بابونه را بر سر آنان مى‏افشاند.

آنگاه به سوى در بهشت مى‏روند و رضوان (خازن بهشت) در را به رويشان مى‏ گشايد و آنها در آستانه در بهشت، براى خداوند به سجده مى‏افتند و پروردگار عالم، خطاب به آنها مى‏فرمايد:

«سر از سجده برداريد كه من رنج عبادت را از شما برداشتم‏ و در بهشت، شما را جاى دادم».

پس اى احنف، اگر آنچه را كه در ابتداى سخنم، برايت بازگو نمودم فراموش كنى [و نسبت به آن بى‏توجه باشى‏]، در پيراهن هايى از قطران (ماده سياه و بدبويى كه به بدن شترانى كه بيمارى پوستى دارند مى‏مالند) واگذاشته مى‏شوى و بين طبقات جهنّم و بين آب داغ و جوشان مى‏گردى و از نوشيدنى كه در نهايت جوشش و داغى است مى ‏نوشى. پس در آن روز (قيامت)، چه بسيار پشتهايى كه در آتش شكسته مى‏شود، و چهره‏هايى كه [در اثر سوختن‏] درهم مى‏شكند، و زشت‏رويانى كه بينى‏شان درهم كوبيده مى‏شود. و اين، در حالى است كه غل و زنجيرها، دستهايشان را به شدت مجروح كرده، و طوق آتش بر گردنشان افكنده شده است. اى احنف، اگر آنها را ببينى، در حالى كه از درّه‏هاى (جهنّم) پايين مى‏آيند و از كوههاى آن بالا مى‏روند، و لباسهايى از قطران بر تن دارند. با زشتكاران و شياطين در دوزخ همنشين گشته‏اند و وقتى فريادرسى مى‏طلبند [ظاهرا حذفى در عبارت رخ داده است‏] به بدترين وجهى با آتش سوزان فريادرسى مى‏شوند، [اذيت و آزار] عقربها و مارهاى جهنّم بر آنها افزون مى‏شود. و اگر ببينى منادى را كه فرياد بر مى‏آورد: اى اهل بهشت و اهل نعمتهاى آن و اى اهل لباسهاى زيبا و زيورهاى آن، جاودان باشيد كه ديگر مرگى نخواهد بود، [خواهى ديد كه‏] اميد اهل دوزخ به نااميدى مى‏گرايد، و درهاى [رحمت خداوند و يا جهنم‏] به رويشان بسته مى‏شود و درمانده مى‏شوند (دستشان از همه جا كوتاه مى‏شود). در آن روز، چه بسيار پيرمردانى كه فرياد برمى‏آورند: اى واى بر پيرى ما، و چه بسيار جوانانى كه فرياد مى‏زنند: اى واى بر جوانى ما، و چه بسيار زنانى كه فرياد مى‏زنند: اى واى بر رسوايى ما، زيرا پرده‏هايشان (حجابهايى كه خداوند در دنيا بر اعمال زشتشان كشيده بود) دريده مى‏شود. در آن روز، چه بسيار گناهكارانى كه در طبقات جهنّم زندانى شده‏اند [و منادى ندا مى‏دهد] اى واى بر تو از آنچه تو را فرا مى‏گيرد (منظور لباسى كه تمام بدن او را مى‏پوشاند) بعد از پوشيدن لباسهاى نرم و لطيف [در دنيا] و نوشيدن آب سرد و خنك در زير سايه ديوارها و خوردن غذاهاى رنگارنگ، لباسى بر تو مى‏پوشانند كه موهاى سياهت را سفيد مى‏كند و چشمهايت را كه با آن به هر چه دوست داشتى مى‏نگريستى كور مى‏كند و از حدقه بيرون مى‏آورد. اين عذابى است كه خداوند آن را براى گناهكاران آماده كرده، و آن (بهشت) نعمتى است كه خداوند براى پرهيزكاران مهيّا فرموده است.[1]

 

-----------------

[1].صفات الشيعه-ترجمه توحيدى، ص: 115

نوشته شده توسط گروه صفات و فضائل در روز پنجشنبه 1390/3/19 ساعت 12:05

من این مطلب را پسندیدم

امتیاز دهی

امتیاز این صفحه 0 از 0 نظر

• یکی از ستاره های زیر را انتخاب کنید.

 

ارسال نظر

نام*
ايميل
نظر*
کد امنيتي* 

سایر صفحات این موضوع

رضایت امام

شیعیان ما

تسلیم امرما

تقیه و ایمان

تمسک به اهل بیت

شیعیان و کرامت الهی

شیعه علی علیه السلام

تاثیر همنشین

گناه و معصیت دشمنان شیعیان

چرا مومن،مومن نامیده شده

وصف مومن از دیدگاه امام صادق علیه السلام

ادعای محبت و دوستی

رغبت به رحمت خدا

زهد و بی رغبتی به دنیا

اخلاق نیکو در راه ولایت اهل بیت

مکارم اخلاق رسول اکرم

نشانه های شیعه در چهره

سه خصلت مومن از نظر امام رضا علیه السلام

خالص کردن قلب برای خدا

توصیف متقین از زبان امیرالمومنین

بهترین بندگان

خشم و خرسندی مومن

کسی که از اهل بیت بریده است

سفارش امام صادق علیه السلام

ایمان مومن تغییر نمی کند

زمستان بهار مومن است

یاری خداوند برای مومن

مورد اعتماد مردم قرار بگیرید

مومن در دین خدا عزیز است

سه خصلت مومن

درخت طوبی نعمتی برای اهل دین

ثابت قدم ماندن بر دین خدا

 

   

پنل اعضاء

نام کاربری:

رمز عبور:

مرا به یاد سپار
رمز عبور را فراموش کرده ام
مزایای عضویت

عضویت در خبرنامه

ویژه نامه

تقویم شیعه

10 ربیع الاول

1. ازدواج پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم با حضرت خدیجه سلام الله علیها

 پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم 15 سال قبل از هجرت با حضرت خدیجه کبری سلام الله علیها ازدواج نمودند.

2. مرگ داود بن علی حاکم ظالم مدینه

داود بن علی عموی سفاح در مدینه در دهم ربیع الاول به دعای امام صادق علیه السلام هلاک شد، چه اینکه داود بن علی فرمان داد معلی بن خنیس را که از اصحاب امام صادق علیه السلام بود شهید کردند.

3. مرگ مالک بن انس

در این روز در سال 179 هجری قمری مالک بن انس اصبحی رئیس فرقه مالکی از مذاهب اربعه اهل سنت از دنبا رفت و در بقیع دفن شد. از خصوصیات او اینکه مدت سه سال بعد از مرگ پدرش در شکم مادر بود و بعد از سه سال به دنیا آمد!!

4. اولین روز خلافت غاصبانه معاویه

در این روز معاویة بن ابی سفیان در سال 41 هجری قمری خود را به خلافت نشاند و از مردم بیعت گرفت و او اولین خلیفه بنی امیه بعد از عثمان بود.

اوقات شرعی

 

آمارها

. تعداد كل بازديدها: 51447690

. تعداد كل بازديدكنندگان: 46349169

. بازديدهاي امروز: 4584

. بازديدهاي دیروز: 7185

. كاربران آنلاين: 15

. محصولات فروشگاه: 221

. بحث های تالار گفتمان: 85

. کارهای کاربران: 185

. مقالات: 1921

. تصاویر: 112

. صوت: 401

 

صفحه اصلی | درباره ما | تماس با ما |   RSS | صفحه خانگي | معرفی به دوستان

تمامی کالاها و خدمات فروشگاه، حسب مورد دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می‌باشند و فعالیت‌های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.

استفاده از مطالب سایت بلا مانع می باشد، در صورت تمایل سایت ابوتراب را به عنوان منبع ذکر نمایید تا افراد بیشتری با سایت امیرالمومنین علیه السّلام آشنا گردند.

 

طراحي و اجراي پايگاه اينترنتي: